Saturday, October 6, 2007

ကမၻာၾကည့္လား ကိုယ့္အျဖစ္အပ်က္ ကုိယ္ၾကည့္မွာလား

ကမၻာၾကီးက ၾကည့္ေနတယ္

ေႏွာင္ၾကိဳးေတြ အက်ဳိးစီးပြားေတြ

ရစ္ပတ္လုိ႔

လက္ဖက္ရည္ခြက္ထဲ မုန္တုိင္းဆင္မႈေတြနဲ႔။



ကမၻာၾကီးက လာသြားတယ္

ဖုတ္ဖတ္ခါႏုိင္လွတဲ့ စဥ္းစားမႈေတြ

ယဥ္ေက်းမႈတံတိုင္းေတြကို ကြယ္ၾကည့္မႈမ်ား

လူမျမင္သူမျမင္ သံခင္းတမန္ခင္း ႏုိင္ငံေရး ကန္႔လန္ကာမ်ား။

ကမၻာၾကီးက ျပန္သြားတယ္

ကမၻာပ်က္ အျဖစ္အပ်က္ မျဖစ္ခဲ့သလုိမ်ဳိး

အျဖစ္အပ်က္ဟာ ေတာင္က်ေခ်ာင္းလုိ

ဒယဥ့္သီတုိက္ စီးသြားပါသလား။

သံစဥ္ေတြ

ညွိ မရေတာ့ဘူး

ဂလုပ္ဘယ္လုိက္ေဇးရွင္း

အုိင္တီ

တတိယလႈိင္းနဲ႔ မဆုိင္ဘူး

ေန႔စဥ္ စား၀တ္ေနေရး

ေန႔စဥ္ အဖိႏွိပ္ခံရမႈ

ညစဥ္ သာသနာထိန္းသိမ္းရမႈမ်ား

ညစဥ္ တဦးခ်င္းစီ မိသားစု တစုခ်င္းစီ စုိးရိမ္၇မႈမ်ား

ညစဥ္ ေဆြမ်ဳိးညာတိ ကိစၥမ်ား က

ငါတုိ႔ သံစဥ္ကို ျပဌာန္းခဲ့ၿပီ။

နီေမာင္းတဲ့ ကတၱရာလမ္းေတြကို

ကတိသစၥာျပဳလို႔

ကုိယ္စုိက္တဲ့အပင္

ကိုယ္ရိတ္သိမ္းမယ္။

ေက်းဇူးတင္ရမယ့္ ကမၻာကို ေက်းဇူးတင္ၾက

ေက်းဇူးမဲ့ရမယ့္ ကမၻာကို ေက်းဇူးမဲ့တတ္တာဟာ

ငါတုိ႔ရဲ့ သစၥာတရားဘဲျဖစ္တယ္။

ျမင့္ေဇ


1 comment:

OWAY AUNG said...

ကိုဖိုးေဇ အမွတ္တရ ဘေလာ့စာမ်က္ႏွာေလးတခု
ထပ္ဖြင့္ႏိုင္ရင္ေကာင္းမယ္ေနာ္။
တာရာမင္းေ၀အမွတ္တရ
ဘေလာ့လိုေပါ့။