Thursday, December 13, 2007

ႏုိးထေလာ့ အိပ္မက္မွ

အိမ္ကုိျပန္မေရာက္တာ အေတာ္ၾကာၿပီလုိ႔ ခံစားလုိက္ရတယ္။ ႐ႈပ္ပြေနတာလား၊ သန္႔ရွင္းေနတာလား ေတာ့မသိဘူး၊ အရမ္းကုိ တိတ္ဆိတ္လြန္း ေနတယ္လုိ႔ ခံစားလုိက္ရတယ္။ ဘယ္သူေတြ ဘယ္ေရာက္ကုန္ၿပီး ဘာေတြလုပ္ေနၾကလည္း၊ အရင္ကလုိ ေပ်ာ္စရာေတြ၊ ေတြးေတာစရာေတြ၊ ဆင္ျခင္စရာေတြ၊ ရယ္ေမာစရာ ေလးတြကုိ ေျပာျပမဲ့သူ၊ ညႊန္ျပမဲ့သူ၊ ဆုိဆုံးမမဲ့သူ၊ အားေပးမဲ့သူ ေတြမရွိေတာ့သလုိ ခံစားရတယ္။ စည္းစည္း လုံးလုံးနဲ႔ တည္ေဆာက္ခဲ့တဲ့ အိမ္ေလးက အမည္နာမနဲ႔ တကယ္လုိက္ဖက္ေအာင္ အိပ္မက္လုိပဲ ပ်က္ျပယ္ေတာ့ မွာလား???

အားလုံးကုိ အရင္ကလုိပဲ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ၊ ခင္မင္ရင္းႏွီးစြာနဲ႔ မိမိတုိ႔ရဲ႕ စိတ္ဆႏၵမ်ား ရွိတဲ့အတုိင္း ဖြင့္ဟေျပာျပ ေစခ်င္ပါတယ္။ ေပ်ာ္စရာမ်ား ရွိရင္လည္း အတူတူေပါ့။ ေၾကကြဲစရာမ်ား ရွိရင္လည္း အတူတူေပါ့။ ေကာင္းတူစံ ဆုိးတူခံ ျပန္လည္မွ်ေ၀ ေပးၾကပါလုိ႔ အိပ္မက္အိမ္ ကုိယ္စား ေမတၱာရပ္ခံျခင္ပါတယ္။ ဘေလာ့ဆုိတာ ကလည္း လြတ္လပ္စြာ ေျပာဆုိလုိ႔ ရတဲ့ဘ၀အေမာေျဖ စာမ်က္ႏွာေလး မဟုတ္ဘူးလား။ ဘယ္ေနရာမွာ ေရာက္ေရာက္၊ ဘာေတြျဖစ္ျဖစ္၊ ဘယ္လုိခံစားခ်က္ေတြရွိရွိ အားလုံးေသာ အိမ္သူအိမ္သား ေတြကုိေရာ၊ အလည္ေရာက္လာသူ ဧည့္သည္ေတြကုိပါ မွ်ေ၀ခံစားေစခ်င္ပါတယ္။

အခုေတာ့ ကုိယ့္အိမ္ကုိ ျပန္ေရာက္လာေတာ့ ေႏြးေထြးစြာ ႀကိဳဆုိမဲ့သူ မရွိေလေတာ့။ အိမ္တံခါး၀ကုိ ဖြင့္လုိက္တာနဲ႔ ရင္၀ကုိ ဆီးၿပီး ေဆာင့္ကန္ခံရသလုိ နင့္သြားတယ္။ တကယ္စိတ္မေကာင္း လည္းျဖစ္မိတယ္။ အရင္ကလုိ ဆူဆူညံညံနဲ႔ ရယ္ေမာသံ၊ ေပါက္ကြဲသံေတြက ညဥ့္ဦးသန္းေခါင္လုိ ဆိတ္ၿငိမ္လြန္းပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ေရာက္ရာအရပ္မွ အျမန္ဆုံး အိပ္မက္အိမ္ရဲ႕ တံခါးေပါက္ကုိ လာေရာက္ေခါက္ လွည့္ၾကပါလုိ႔ ရင္ထဲကဆႏၵအမွန္နဲ႔ တုိက္တြန္းလုိပါတယ္။ အားလုံးေသာ အိပ္မက္အိမ္မွ ညီအစ္ကုိေမာင္ႏွမမ်ား ဘ၀အေမာမ်ား ေျပေစဖုိ႔အေၾကာင္း ထပ္ေလာင္း သတိေပးပါရေစဗ်ာ...........။

1 comment:

ln said...

ဟုတ္ပါတယ္..။အိမ္ရွင္ေတြလည္းမရိွၾကဘူး..။ ရယ္ခ်င္တာ ျပံဳးလို့ေတာင္မရဘူး..။